Het belang van een mensgerichte benadering in de tandheelkunde

Ik ontdek steeds meer wat echt van belang is wanneer ik mensen begeleid, of dat nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of tijdens mijn sessies als lichaamsgericht psychosociaal therapeut. In een recente podcast met Jim van Os, pleitend voor een meer herstelgerichte en mensgerichte benadering van psychisch lijden, werd duidelijk dat de verbinding met de begeleider het grootste positieve effect heeft. Deze verbinding begint niet bij een methode of techniek, maar bij de begeleider zelf. Het bewustzijn van de begeleider op zichzelf, zijn emoties en gedachten, en het vermogen om echt aanwezig te zijn, vormen de basis voor echt contact. Door hier bewust aandacht aan te besteden, durven cliënten zich meer open te stellen en kunnen er diepgaande momenten van heling ontstaan. Dit gaat vaak gepaard met emoties zoals 'smeltranen', wat wijst op het ontdooien van lang vastgezette blokkades. Het bieden van veiligheid door aanwezigheid en co-regulatie is essentieel, ook in de tandheelkunde. Vertrouwen en ontspanning leiden tot dieper contact met zichzelf en anderen. Door zelfrust in te bouwen tussen behandelingen, zoals in de complementaire zorg, kan de aandacht en focus in de tandartspraktijk aanzienlijk verbeteren. Dit leidt tot meer ontspanning en veiligheid bij de cliënt tijdens de behandeling. Het begint niet bij een protocol of diagnose, maar bij mens tot mens contact. Aanwezigheid, afstemming en echt contact dragen bij aan het succes van de behandeling.